قدیمیترین شاهنامه کتابخانه ما: شاهنامه فردوسی از روی چاپ وولرس (فولرس)
این کتاب در سال ۱۳۱۳ (پیش از تأسیس دانشگاه تهران) چاپ شده است.
«شاهنامه فردوسی» از روی چاپ وولرس، با ترجمه حواشی لاتین به فارسی
چاپ: کتابخانه و مطبعه بروخیم، تهران
ویژگی خاص: یکی از نخستین چاپهای علمی شاهنامه در ایران، همراه با نسخهپژوهی دقیق است.
رده: PIR ۴۴۹۰ (شماره رکورد: ۴۹۰۴۸)
چهارمین چاپ مهم شاهنامه را «یوهان فولرس»، ایرانشناس آلمانی و استاد دانشگاه گیسن، انجام داد. او پیش از این هم برگزیدههایی از شاهنامه را در سال ۱۸۳۳ چاپ کرده بود.
نسخهٔ اصلی شاهنامه به کوشش فولرس بین سالهای ۱۸۷۷ تا ۱۸۸۴ در شهر لیدن (با همکاری لندوئر) در سه جلد منتشر شد. اما این چاپ فقط تا داستان کشته شدن دارا را شامل میشود. مبنای این کار، دو نسخهٔ ماکان و مول بود و تفاوت نسخهها در حواشی ثبت شد.
بعدها «شاهنامه چاپ بروخیم» بر اساس همین اثر فولرس شکل گرفت. بخشهای باقیمانده از شاهنامه که فولرس نتوانست چاپ کند، به همت «سعید نفیسی» منتشر شد (چاپ بروخیم، جلدهای ۷ تا ۱۰). با این حال، چاپهای فولرس و بروخیم، مطلب تازهای بر چاپهای ماکان و مول ندارند. با این وجود، سالیان سال، سه طبع مذکور (ماکان، مول، فولرس) مرجع اصلی شاهنامهپژوهان بود و فریتز ولف نیز برای تدوین «فرهنگ لغات شاهنامه» دقیقاً همین سه چاپ را مبنا قرار داد.